مشتقات تورمی Inflation Derivatives

مشتقات تورمی زیرمجموعه ای از قراردادهای مشتقه هستند که توسط سرمایه گذاران یا شرکت ها برای مدیریت تأثیر منفی بالقوه افزایش سطوح تورم یا حدس و گمان بر روی سطوح تورم آتی مورد استفاده قرار می گیرند. مانند سایر مشتقات از جمله اختیار معامله یا قراردادهای آتی، مشتقات تورمی به افراد اجازه می دهد تا در حرکات قیمت یک بازار یا شاخص اساسی، در این مورد، یک شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) شرکت کنند.

مشتقات تورمی طیفی از استراتژی ها را از مبادله های نسبتاً ساده تا محصولات آتی و گزینه های پیچیده تر توصیف می کنند. رایج‌ترین شکل مشتق تورم،  مبادله تورمی است که به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد بازدهی محافظت شده از تورم را نسبت به یک شاخص، مانند CPI، تضمین کند. CPI معیاری از هزینه عمومی کالاها و خدمات در یک اقتصاد است.

در سوآپ، یک سرمایه گذار موافقت می کند که در ازای پرداخت یا پرداخت های نرخ شناور، درصد ثابتی از مبلغ فرضی را به طرف مقابل بپردازد. تغییر تورم در طول قرارداد تعیین کننده ارزش قسط خواهد بود. محاسبه بین مقادیر ثابت و شناور در فواصل زمانی از پیش تعیین شده است. بسته به تغییر نرخ تورم مرکب، یک طرف وثیقه به طرف دیگر خواهد گذاشت.

به طور خلاصه:

• مشتقات تورمی می توانند به سرمایه گذاران کمک کنند تا در برابر خطر افزایش سطوح تورم که ارزش واقعی پرتفوی آنها را از بین می برد، محافظت کنند.
• مشتقات تورمی به افراد اجازه می دهد تا در حرکات قیمت یک بازار یا شاخص اساسی، در این مورد، یک شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) شرکت کنند.
• در حالی که سایر محصولات مانند TIPS محافظت از تورم را نیز ارائه می دهند، مشتقات تورمی مانند مبادله کوپن صفر، بسیار متنوع تر هستند و ممکن است مقرون به صرفه تر باشند.

مثال

در سوآپ‌های تورمی کوپن صفر ، یک پرداخت واحد در سررسید قرارداد توسط یک طرف انجام می‌شود. این پرداخت تک‌پرداخت با سوآپ‌هایی که در آن پرداخت‌ها در طول معامله در یک سری مبادلات انجام می‌شود، در تضاد است.

به عنوان مثال، یک سوآپ پنج ساله کوپن صفر را در نظر بگیرید که در آن طرف A موافقت می کند نرخ ثابت 2.5% را که سالانه مرکب می شود، به مبلغ 10000 دلار بپردازد در حالی که طرف B موافقت می کند که نرخ تورم مرکب را بر اساس آن اصل بپردازد. اگر تورم از 2.5 درصد پیشی بگیرد، حزب الف در صدر قرار گرفته است، اگر نه، حزب ب سود خالص می کند. در هر صورت، طرف الف ماهرانه از سوآپ برای انتقال ریسک تورم خود به فرد دیگری استفاده کرده است.

در حالی که سوآپ های تورمی اغلب تا سررسید نگهداری می شوند، سرمایه گذاران این اختیار را دارند که آنها را قبل از انقضای قراردادشان در صرافی ها یا از طریق بازارهای خارج از بورس (OTC) معامله کنند. مجدداً، اگر نرخ تورم در سوآپ بالاتر از نرخ ثابتی باشد که سرمایه‌گذار روی آن می‌پردازد، فروش منجر به بازده مثبت سرمایه‌گذار پرداخت کننده نرخ ثابت می‌شود که توسط IRS به عنوان سود سرمایه طبقه‌بندی می‌شود.

جایگزین های مشتق تورم

سایر استراتژی‌های پوشش تورمی شامل خرید اوراق بهادار محافظت شده از تورم خزانه (TIP) یا استفاده از کالاهایی مانند طلا و نفت است که با افزایش تورم تمایل دارند. با این حال، این روش ها در مقایسه با مشتقات تورمی دارای معایب خاصی هستند، از جمله حداقل سرمایه گذاری بزرگتر، کارمزد تراکنش و نوسانات بالاتر. مشتقات تورمی با توجه به نیازهای حق بیمه پایین، طیف وسیعی از سررسیدها و همبستگی کم با سهام، به محصولی رایج برای سرمایه گذارانی تبدیل شده است که به دنبال مدیریت ریسک تورم هستند.