نقطه تعادل در اقتصاد
نقطه تعادل در اقتصاد خرد به حالتی اشاره دارد که در آن عرضه و تقاضا برای یک کالا یا خدمت با هم برابر میشوند. به بیان ساده، این یعنی تعداد کالاهایی که تولیدکنندگان تولید میکنند با مقدار خرید مشتریان یکی است. در این وضعیت، نه چیزی اضافه تولید میشود و نه کمبود وجود دارد.
برای درک بهتر، فرض کنید شما یک کارگاه تولید آبمیوه دارید. شما میخواهید آبمیوههای خود را با یک قیمت مشخص به فروش برسانید (این میشود عرضه)، و مشتریانی هم هستند که با توجه به بودجه و علاقه خود این آبمیوهها را میخرند (این میشود تقاضا).
حالا اگر قیمت آبمیوهها خیلی بالا باشد، مشتریان کمتری به خرید آن تمایل پیدا میکنند. اینجا شما با مشکل اضافه تولید مواجه میشوید. برعکس، اگر قیمت خیلی پایین باشد، تعداد خریداران زیاد میشود، اما شما ممکن است نتوانید به همه آنها پاسخ بدهید و دچار کمبود عرضه میشوید.
برای حل این مشکل، باید قیمت را طوری تنظیم کنید که تعداد آبمیوههای تولید شده با تعداد مشتریانی که میخواهند بخرند برابر باشد. وقتی این توازن برقرار شود، نه محصول اضافی دارید و نه کمبودی. در این شرایط میگوییم که تعادل اقتصادی برقرار شده است.
تعادل اقتصادی چیست؟
تعادل اقتصادی به حالتی اشاره دارد که در آن قیمتها و مقدار عرضه و تقاضا در بازار به نقطهای میرسند که مصرفکنندگان و تولیدکنندگان با هم توافق میکنند. این وضعیت معمولاً در نمودارهای اقتصادی با دو منحنی عرضه و تقاضا نمایش داده میشود. زمانی که این دو منحنی به هم میرسند، به معنای ایجاد تعادل اقتصادی است.
تعادل چیست؟
تعادل به حالتی گفته میشود که هیچ نیرویی برای تغییر آن وجود ندارد. اگر هم شرایط تغییر کند، این حالت با استفاده از نیروهای درونی به حالت اولیه خود برمیگردد.
انواع تعادل:
- تعادل پایدار: در این حالت، اگر از سطح تعادل دور شوید، نیروهایی به وجود میآید که شما را به سمت تعادل برمیگرداند. بهعبارت دیگر، این نوع تعادل خود را به حالت اولیه بازمیگرداند.
- تعادل ناپایدار: در این حالت، حتی اگر فشاری برای تغییر وجود نداشته باشد، هر حرکتی به دور از سطح تعادل باعث میشود که وضعیت بیشتر از حالت تعادل دور شود.
برای مثال، اگر شیب منحنی عرضه بیشتر از شیب منحنی تقاضا باشد، نشاندهنده تعادل پایدار است. اما اگر شیب منحنی عرضه کمتر از شیب منحنی تقاضا باشد، تعادل ناپایدار ایجاد میشود.
تعادل چگونه به وجود میآید؟
تعادل اقتصادی زمانی رخ میدهد که مصرفکنندگان تمایل دارند کالاها را با قیمتی خاص بخرند که تولیدکننده هم از آن راضی باشد. به عبارت دیگر، وقتی قیمت کالاها به حدی میرسد که هر دو طرف (خریداران و فروشندگان) احساس رضایت میکنند، تعادل به وجود میآید.
عناصر کلیدی تعادل در اقتصاد
- قیمت تعادلی (Equilibrium Price): قیمتی که در آن عرضه و تقاضا برابر میشوند.
- مقدار تعادلی (Equilibrium Quantity): مقدار کالایی که در قیمت تعادلی خرید و فروش میشود.
چگونگی شکلگیری نقطه تعادل
- تعادل عرضه و تقاضا:
در بازار، تقاضا توسط مصرفکنندگان و عرضه توسط تولیدکنندگان تعیین میشود.- اگر قیمت یک کالا بالاتر از قیمت تعادلی باشد، مقدار عرضه بیشتر از مقدار تقاضا خواهد بود (مازاد عرضه). این امر باعث کاهش قیمت میشود.
- اگر قیمت یک کالا پایینتر از قیمت تعادلی باشد، مقدار تقاضا بیشتر از مقدار عرضه خواهد بود (مازاد تقاضا). این امر باعث افزایش قیمت میشود.
- در قیمت تعادلی، هیچگونه مازاد یا کمبودی وجود ندارد و بازار به یک وضعیت پایدار میرسد.
- نمودار عرضه و تقاضا:
- منحنی تقاضا نشاندهنده رابطه بین قیمت و مقدار کالایی است که مصرفکنندگان مایل به خرید هستند.
- منحنی عرضه نشاندهنده رابطه بین قیمت و مقدار کالایی است که تولیدکنندگان مایل به عرضه هستند.
- نقطه تلاقی این دو منحنی، نقطه تعادل بازار را نشان میدهد.
اهمیت نقطه تعادل در اقتصاد
- مدیریت منابع:
نقطه تعادل به تخصیص بهینه منابع کمک میکند و تضمین میکند که تولیدکنندگان و مصرفکنندگان به سود متقابل دست یابند. - ثبات قیمت:
در نقطه تعادل، قیمتها ثابت هستند و بازار به صورت پایدار عمل میکند. - راهنمای سیاستگذاران:
دولتها و سیاستگذاران میتوانند از نقطه تعادل برای تعیین تأثیر سیاستهای مالی و پولی استفاده کنند. - بهبود تصمیمگیری:
تولیدکنندگان و سرمایهگذاران میتوانند با شناخت نقطه تعادل بازار، تصمیمات بهتری درباره تولید و سرمایهگذاری بگیرند.
عوامل موثر بر نقطه تعادل
- تغییر در تقاضا: اگر درآمد مصرفکنندگان افزایش یابد، تقاضا برای کالاها بیشتر شده و منحنی تقاضا به سمت راست منتقل میشود. این امر منجر به افزایش قیمت و مقدار تعادلی میشود.
- تغییر در عرضه: اگر هزینههای تولید کاهش یابد، تولیدکنندگان میتوانند کالا را با قیمت پایینتری عرضه کنند. در این صورت، منحنی عرضه به سمت راست حرکت کرده و قیمت تعادلی کاهش مییابد، در حالی که مقدار تعادلی افزایش پیدا میکند.
- عوامل خارجی: رویدادهایی مانند سیاستهای دولتی، تغییرات نرخ ارز، یا شرایط آبوهوایی میتوانند به طور مستقیم بر عرضه و تقاضا تاثیر بگذارند و نقطه تعادل را تغییر دهند.
انواع تعادل در اقتصاد
- تعادل جزئی (Partial Equilibrium): این نوع تعادل تنها بر یک بازار خاص تمرکز دارد و تعاملات آن بازار را بررسی میکند.
- تعادل عمومی (General Equilibrium): این نوع تعادل، تعاملات بین چندین بازار را در یک اقتصاد بررسی میکند و نشان میدهد که چگونه تغییرات در یک بازار بر سایر بازارها تاثیر میگذارد.
انواع نقطه تعادل اقتصادی: پایدار و ناپایدار
نقطه تعادل اقتصادی به دو نوع تقسیم میشود: تعادل پایدار و تعادل ناپایدار. این دو نوع نشان میدهند که بازار چگونه نسبت به تغییرات و عواملی که میخواهند وضعیت تعادل را به هم بزنند، واکنش نشان میدهد. در ادامه هر یک از این دو نوع را به زبان ساده توضیح میدهیم.
تعادل پایدار اقتصادی
در تعادل پایدار، اگر عواملی بخواهند بازار را از حالت تعادل خارج کنند، بازار به طور خودکار به حالت تعادل بازمیگردد. به عبارتی، بازار همیشه تمایل دارد تا در حالت تعادل باقی بماند.
برای مثال، فرض کنید توپی در یک کاسه گود قرار دارد. اگر کمی توپ را به کنار هل بدهید، توپ دوباره به وسط کاسه برمیگردد. حالا تصور کنید که در یک بازار، قیمت یک محصول به دلیل تصمیم شرکت تولیدکننده کمی افزایش یابد. این افزایش ممکن است تقاضا را کاهش دهد و عرضه اضافی ایجاد کند. اما فروشندگان برای حفظ مشتریان ممکن است قیمت را کاهش دهند یا سود خود را کم کنند، و در نتیجه بازار در همان حالت تعادل باقی میماند.
تعادل ناپایدار اقتصادی
در تعادل ناپایدار، اگر عواملی بخواهند بازار را از حالت تعادل خارج کنند، بازار به جای اینکه به حالت تعادل برگردد، این خروج را تشدید میکند. برای تصور این حالت، توپ را بر روی قله یک کوه تصور کنید. اگر توپ کمی از قله بیفتد، دیگر نمیتواند به قله برگردد و به سمت پایین میغلتد.
به عنوان مثال، اگر قیمت یک محصول در حالت تعادل ناگهان افزایش یابد، فروشندگان ممکن است نگران کاهش تقاضا شوند. در این صورت، برای جلوگیری از از دست دادن مشتریان، قیمت را به شدت کاهش میدهند. این باعث میشود قیمت به سرعت پایین بیاید و بازار به حالت تعادل قبلی خود برنگردد.
در نتیجه، تعادل اقتصادی میتواند پایدار یا ناپایدار باشد و این وضعیت بر نحوه رفتار بازار تأثیرگذار است.
انواع تعادل اقتصادی بر اساس زمان
تعادل اقتصادی را میتوان بر اساس مدت زمان به دو دسته تقسیم کرد: تعادل کوتاهمدت و تعادل بلندمدت. نکته مهم این است که منظور از کوتاهمدت یا بلندمدت، یک دوره زمانی مشخص نیست، بلکه به وضعیت یک شرکت، صنعت یا فاکتور اقتصادی بستگی دارد. بیایید هر یک از این دو نوع تعادل را بهتر توضیح دهیم.
تعادل اقتصادی کوتاهمدت
تعادل کوتاهمدت نشان میدهد که در یک بازه زمانی خاص، حداقل یک ورودی ثابت وجود دارد و سایر ورودیها متغیر هستند. این ورودیها شامل منابع یک شرکت مثل نیروی کار، دستگاهها و مواد خام میشوند. در این وضعیت، آزادی عمل کمتری برای تغییرات در تولید، دستمزد و قیمتها وجود دارد.
به عنوان مثال، فرض کنید یک بیمارستان در یک سال با تقاضای کمتری از حد انتظار مواجه میشود. در این شرایط، بیمارستان قراردادهایی با پزشکان و پرستاران دارد و نمیتواند به راحتی تعداد کارکنان را کاهش دهد. بنابراین برای پرداخت حقوقها، باید سود خود را کاهش دهد. در اینجا حقوق کارکنان یک ورودی ثابت است و تقاضای بیماران متغیر است. به همین دلیل، بیمارستان در وضعیت تعادل اقتصادی کوتاهمدت قرار دارد.
تعادل اقتصادی بلندمدت
تعادل اقتصادی بلندمدت در مقابل تعادل کوتاهمدت قرار دارد و به این معناست که در این حالت، همه ورودیها و فاکتورهای تولید متغیر هستند. در تعادل بلندمدت، شرکتها آزادی بیشتری برای تصمیمگیری در مورد تولید دارند. به عبارت دیگر، در این وضعیت، نیروی کار، سرمایه، مواد اولیه و تجهیزات همگی قابل تغییر هستند.
زمانی که یک شرکت میتواند ظرفیت تولید خود را تنظیم کند و با توجه به شرایط بازار تصمیمگیری کند، میگوییم که در تعادل اقتصادی بلندمدت قرار دارد. این شرکتها به دنبال روشها و تکنولوژیهایی هستند که بتوانند با کمترین هزینه، بهترین خروجی را تولید کنند.
در نتیجه، شناخت این دو نوع تعادل به ما کمک میکند تا بفهمیم چگونه شرکتها و صنایع در مواجهه با تغییرات بازار عمل میکنند.
تغییرات در نقطه تعادل
- تغییر در عرضه یا تقاضا: اگر عواملی مانند سلیقه مصرفکنندگان یا فناوری تولید تغییر کنند، نقطه تعادل نیز جابهجا میشود.
- مداخلات دولتی: سیاستهایی مانند تعیین قیمت سقف یا کف (مانند یارانهها یا مالیاتها) میتوانند تعادل بازار را تغییر دهند.
نمونههای واقعی نقطه تعادل در بازار
- بازار مواد غذایی: اگر قیمت گندم به دلیل افزایش تقاضای جهانی بالا برود، نقطه تعادل جدیدی با قیمت بالاتر و مقدار بیشتری شکل میگیرد.
- بازار انرژی: افزایش قیمت نفت به دلیل کاهش عرضه یا افزایش تقاضا میتواند نقطه تعادل بازار نفت را تغییر دهد.
- بازار مسکن: در یک شهر پرجمعیت، افزایش تقاضا برای مسکن باعث افزایش قیمت تعادلی میشود.
آیا باید برای رسیدن به تعادل اقتصادی تلاش کنیم؟
تعادل اقتصادی به وضعیتی اشاره دارد که در آن عرضه و تقاضا با هم برابر میشوند. این وضعیت دو مزیت بزرگ دارد:
- ثبات قیمتها: وقتی تعادل برقرار باشد، قیمتها ثابت میمانند. این به مصرفکنندگان کمک میکند تا هزینههای خود را پیشبینی کنند و کسبوکارها میتوانند بهتر برنامهریزی کنند.
- حذف کمبود و مازاد: در وضعیت تعادل، نه کالاهای زیادی وجود دارد و نه کمبود کالا. این موضوع مانع از افزایش ناگهانی قیمتها و هدررفت منابع میشود.
با این حال، رسیدن به تعادل اقتصادی در دنیای واقعی سخت است. عوامل زیادی بهصورت مستقیم و غیرمستقیم روی آن تأثیر میگذارند. مثلاً تعیین قیمت یک کالا تحت تأثیر هزینههای تولید، حملونقل و نیروی کار قرار دارد. همچنین، قیمتهایی که مشتریان حاضر به پرداخت آن هستند، به عواملی مانند بودجه و نیازهایشان بستگی دارد.
بنابراین، تعادل اقتصادی بیشتر یک مفهوم نظری است که به ما کمک میکند تا بازارها را بهتر درک کنیم. هدف ما این نیست که بهطور کامل به تعادل برسیم، بلکه باید تلاش کنیم تا به آن نزدیکتر شویم.
در ادامه، به بررسی انواع تعادل اقتصادی و سطوح مختلف آن خواهیم پرداخت.
آیا تعادل اقتصادی همیشه خوب است؟
پل ساموئلسون، اقتصاددان آمریکایی، در سال ۱۹۸۳ اشاره کرد که مفهوم قیمت تعادلی در بازارها همیشه مثبت نیست. برای مثال، در زمان قحطی بزرگ سیبزمینی در ایرلند در سالهای ۱۸۰۰، بازار به تعادل رسیده بود، اما قیمتها بسیار بالا بود و مردم زیادی گرسنه بودند. بنابراین، صرف اینکه قیمتها در حالت تعادل قرار دارند، نمیتوان نتیجهگیری کرد که اوضاع خوب است.
هر بازار مالی ویژگیهای خاص خود را دارد و وجود یا عدم تعادل در آنها نمیتواند به سادگی به عنوان یک نکته مثبت یا منفی تلقی شود. گاهی اوقات، عدم تعادل در یک بازار میتواند باعث انتقال مشکلات به بازارهای دیگر شود. به عنوان مثال، اگر منابع حمل و نقل قهوه در سطح بینالمللی محدود باشد، ممکن است عرضه قهوه در برخی مناطق کاهش یابد و بر تعادل بازارهای قهوه تأثیر بگذارد.
سطوح مختلف تعادل اقتصادی
تعادل اقتصادی را میتوان در سطوح مختلفی بررسی کرد. این سطوح به ما کمک میکنند تا از زوایای متفاوت به مفهوم تعادل نگاه کنیم. بهطور کلی، مفهوم اصلی تعادل اقتصادی تقریباً در همه سطوح یکسان است، ولی زاویه دید ما نسبت به آن متفاوت است. در ادامه، پنج سطح اصلی تعادل اقتصادی را معرفی میکنیم:
- تعادل اقتصادی در سطح بازار: در این سطح، تعادل اقتصادی نشاندهنده میزان عرضه و تقاضا در کل بازار است. به عبارت دیگر، اینجا بررسی میشود که چقدر کالا و خدمات به فروش میرسد و مشتریان چه تمایلی برای خرید دارند.
- تعادل اقتصادی در سطح تولیدکننده: در این سطح، تعادل زمانی به وجود میآید که تولیدکنندگان بتوانند سود خود را به حداکثر برسانند و زیانهای خود را کاهش دهند. این یعنی تمرکز بر حداکثر کردن سود و حداقل کردن ضرر.
- تعادل اقتصادی در سطح مصرفکننده: این سطح به حالتی اشاره دارد که مصرفکنندگان بیشترین رضایت را از خرید کالاها و خدماتی که مطابق با بودجهشان انتخاب کردهاند، کسب کنند.
- تعادل اقتصادی در سطح خرد: در این سطح، تعادل اقتصادی به عرضه و تقاضای یک کالا یا خدمت خاص در سطح کسبوکار مربوط میشود. این کالا میتواند هر نوع محصول یا خدماتی باشد.
- تعادل اقتصادی در سطح کلان: در این سطح، تعادل اقتصادی وضعیت عرضه و تقاضا را در سطح کشوری بررسی میکند. در این حالت، عرضه کل شامل تمامی محصولات و خدمات تولید شده است و تقاضای کل شامل تمام هزینهها و مخارج خانوارها، شرکتها و دولت میشود.
بررسی این سطوح به ما کمک میکند تا بفهمیم چگونه تعادل اقتصادی در جنبههای مختلف عمل میکند.
شناسایی نقطه تعادل بر اساس معادلات عرضه و تقاضا
برای تشخیص نقطه تعادل در اقتصاد باید به نمودار عرضه و تقاضا نگاه کنیم. این نقطه جایی است که عرضه و تقاضا برابر میشود. اما برای فهمیدن اینکه آیا این نقطه تعادل پایدار یا ناپایدار است، باید شیب منحنیهای عرضه و تقاضا را در آن نقطه بررسی کنیم:
- تعادل پایدار اقتصادی: اگر شیب منحنی تقاضا بیشتر از شیب منحنی عرضه باشد، تعادل پایدار است.
- تعادل ناپایدار اقتصادی: اگر شیب منحنی عرضه بیشتر از شیب منحنی تقاضا باشد، تعادل ناپایدار است.
چگونه شیبها را محاسبه کنیم؟
برای محاسبه و مقایسه شیبها، از دو معادله زیر استفاده میکنیم:
- معادله عرضه: Qs=a+bPQ_s = a + bP
- معادله تقاضا: Qd=c+dPQ_d = c + dP
در این معادلهها:
- QsQ_s میزان عرضه است.
- QdQ_d میزان تقاضا است.
- PP قیمت است.
- bb شیب منحنی عرضه است.
- dd شیب منحنی تقاضا است.
- aa و cc متغیرهای ثابت هستند.
به عنوان مثال، اگر معادلات زیر را داشته باشیم:
- Qs=10+2PQ_s = 10 + 2P
- Qd=30−3PQ_d = 30 – 3P
در این صورت، شیبها را مقایسه میکنیم:
- شیب منحنی تقاضا: -3
- شیب منحنی عرضه: 2
چون (2)>(−3)(2) > (-3)، یعنی شیب منحنی عرضه بزرگتر از شیب منحنی تقاضا است، بنابراین تعادل اقتصادی پایدار است.
شناسایی نوع تتعادل در اقتصاد به ما کمک میکند تا در بازار بهتر عمل کنیم. میتوانیم از این اطلاعات برای قیمتگذاری کالاها، تدوین استراتژیهای بازاریابی و پیشبینی رفتار مصرفکنندگان استفاده کنیم.
عوامل برهم زننده تعادل در اقتصاد خرد
در اقتصاد خرد، چندین عامل وجود دارد که میتواند تعادل بازار را به هم بزند. بهطور کلی، هر چیزی که عرضه یا تقاضا را تغییر دهد، میتواند تعادل را مختل کند. این تغییرات ممکن است ناگهانی یا تدریجی باشد. در ادامه، به برخی از این عوامل مهم اشاره میکنیم:
- رفتار مصرفکنندگان: سطح درآمد و تمایل مردم به خرید مستقیماً بر میزان تقاضا تأثیر میگذارد. بهعنوان مثال، اگر درآمد مردم در یک کشور افزایش یابد، تقاضا برای خرید کالاها و خدمات بیشتر میشود.
- هزینههای تولید: هزینههای مربوط به تولید کالاها مانند دستمزد، قیمت مواد اولیه و هزینههای حملونقل بر قیمت کالاها و در نتیجه بر عرضه و تقاضا تأثیر میگذارد. اگر هزینه تولید بالا برود، ممکن است قیمت کالاها نیز افزایش یابد و در نتیجه تقاضا کاهش یابد.
- مداخله دولت: دخالت دولت در اقتصاد مانند تغییر مالیاتها یا کنترل قیمتها میتواند به عرضه و تقاضا تأثیر بگذارد. مثلاً اگر دولت مالیات یک صنعت را کاهش دهد، هزینه تولید کاهش مییابد و در نتیجه قیمت کالاها پایینتر میآید که ممکن است تقاضا را افزایش دهد.
- وضعیت بازار: وضعیت کلی بازار و ورود رقبای جدید میتواند تعادل را به هم بزند. اگر یک رقیب با قیمتهای بهتر وارد بازار شود، ممکن است مشتریان از برندهای دیگر فاصله بگیرند.
- رخدادهای جهانی و منطقهای: رویدادهای بزرگ مانند جنگها یا بحرانهای مالی نیز میتوانند تأثیر زیادی بر عرضه و تقاضا بگذارند. برای مثال، در دوران شیوع بیماری کرونا، تقاضا برای محصولات بهداشتی به شدت افزایش یافت و این باعث شد که بازار از تعادل خارج شود.
در نهایت، این عوامل میتوانند بهطور مستقیم یا غیرمستقیم تأثیر بگذارند و در نتیجه تعادل اقتصادی را به هم بزنند.
نتیجهگیری
تعادل در اقتصاد در بازار به وضعیتی اشاره دارد که در آن عرضه و تقاضا برای کالاها و خدمات برابر میشوند. این تعادل میتواند در سطوح مختلف، از جمله اقتصاد خرد و کلان، به وجود آید و میتواند به صورت جزئی (برای یک کالا) یا عمومی (برای تمامی کالاها و خدمات) مشاهده شود.
با این حال، رسیدن به این تعادل به سادگی ممکن نیست، زیرا عوامل متعددی مانند رفتار مصرفکنندگان، هزینههای تولید، مداخلات دولتی و شرایط بازار میتوانند این تعادل را تحت تأثیر قرار دهند. همچنین، در دنیای واقعی، شرایط بازار پویا و نامطمئن است و ممکن است تعادل به طور کامل و دائمی محقق نشود.
به علاوه، تعادل اقتصادی لزوماً به معنای تخصیص عادلانه منابع نیست و ممکن است به توزیع نابرابر ثروت منجر شود. بنابراین، برای دستیابی به توزیع عادلانهتر، لازم است که توزیع اولیه تغییر کند و تصمیمگیریهای جمعی در مورد تخصیص منابع به کار گرفته شود.
در نهایت، تعادل اقتصادی یک مفهوم پیچیده است که نیاز به بررسیهای دقیق و درک عمیق از رفتارهای اقتصادی دارد تا بتوان به نتایج مطلوب و عادلانهتری دست یافت.
سوالات متداول
تعادل اقتصادی چیست؟
تعادل اقتصادی حالتی است که در آن عرضه و تقاضا برای یک کالا یا خدمت برابر میشوند و قیمت تعادلی شکل میگیرد. این وضعیت میتواند در سطوح مختلف، از جمله اقتصاد خرد و کلان، مشاهده شود.
چه عواملی میتوانند تعادل اقتصادی را تحت تأثیر قرار دهند؟
عوامل مختلفی مانند رفتار مصرفکنندگان، هزینههای تولید، مداخلات دولتی، وضعیت بازار و رخدادهای جهانی میتوانند بر تعادل اقتصادی تأثیر بگذارند.
تفاوت بین تعادل جزئی و تعادل عمومی چیست؟
تعادل جزئی به تعادل در یک بازار خاص برای یک کالا یا خدمت اشاره دارد، در حالی که تعادل عمومی به وضعیت تعادل در همه بازارها و هماهنگی آنها با یکدیگر اشاره دارد.
آیا تعادل اقتصادی همیشه مثبت است؟
خیر، تعادل اقتصادی ممکن است به توزیع نابرابر منابع منجر شود. در بعضی موارد، وضعیت تعادل میتواند به ضرر گروههای خاصی از مردم باشد.
چگونه میتوان به تعادل عمومی در بازار رسید؟
برای رسیدن به تعادل عمومی، نیاز به قیمتهای رقابتی داریم که بتوانند عرضه و تقاضا را در همه بازارها هماهنگ کنند. تصمیمگیریهای مستقل و خصوصی در این فرآیند بسیار مهم است.
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
