وقتی سرمایه‌گذاری را برای سود می‌فروشید، معمولاً ملزم به پرداخت مالیات بر عایدی سرمایه هستید. برای یک سهام، باید مالیات بر تفاوت بین قیمتی که آن را خریده‌اید (مبنای هزینه شما) و قیمتی که آن را به آن فروخته‌اید، بپردازید. این محاسبه برای صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، به‌ویژه صندوق‌هایی که برای مدت طولانی در اختیار داشته‌اید، پیچیده می‌شود، زیرا مدیران صندوق در حال خرید و فروش اوراق بهادار در پرتفوی صندوق هستند.

برای سرمایه گذاری اولیه، برای هر سرمایه گذاری اضافی، و برای هر خریدی که از طریق سود سهام دوباره سرمایه گذاری شده است، مبنای هزینه متفاوتی خواهید داشت.

نحوه توزیع سود سرمایه صندوق سرمایه گذاری مشترک

صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک اغلب سرمایه‌گذاری‌های سودآور را در زمان‌های خاصی در طول سال می‌فروشند. سپس صندوق ها سود را در قالب توزیع سود سرمایه بین سهامداران تقسیم می کنند.

توزیع سود سرمایه در فرم 1099-DIV گزارش شده است که سود سهام و توزیع سود سرمایه پرداخت شده در طول سال را نشان می دهد. آنها در دراز مدت مالیات می گیرند. مالیات بر عایدی سرمایهنرخ ها را صرف نظر از مدت زمانی که مالک سهام در صندوق هستید.

اگر سود سرمایه دیگری برای گزارش ندارید، می توان توزیع سود سرمایه را مستقیماً در فرم 1040 گزارش کرد . در غیر این صورت، آنها به همراه سایر سود و زیان شما در جدول D گزارش می شوند.

حسابداری برای توزیع سود سرمایه مالیات بر عایدی سرمایه 

وقتی نوبت به محاسبه سود یا زیان سرمایه می رسد، باید این کار را برای هر سهم صندوق سرمایه گذاری مشترکی که می فروشید انجام دهید. اینجاست که کار پیچیده می‌شود، زیرا اگر در یک دوره زمانی در صندوق سرمایه‌گذاری کرده باشید، مبنای هزینه‌های متفاوت و دوره نگهداری متفاوتی برای هر سهم خواهید داشت.

IRS به شما امکان می دهد یکی از سه روش حسابداری مختلف را برای محاسبه سود خود انتخاب کنید. ممکن است بخواهید هر سه روش را در یک اجرای آزمایشی محاسبه کنید تا مشخص کنید کدام یک برای شما سودمندتر است.

روش های حسابداری مجاز عبارتند از:

• مبنای هزینه واقعی با استفاده از شناسایی خاص
• مبنای هزینه واقعی با استفاده از شناسایی اولین ورود، اولین خروج
• مبنای هزینه متوسط، روش تک دسته ای

با استفاده از شناسایی خاص

روش شناسایی خاص حسابداری روش ترجیحی برای سرمایه گذاران باهوش است، اما مستلزم توجه مداوم به جزئیات است. شما باید تعداد زیادی از سهامی را که می خرید و می فروشید پیگیری کنید و کارگزار شما باید به شما اجازه دهد که سهام خاصی را بفروشید. این گزینه معمولا در یک ارائه می شود.

شناسایی خاص به شما امکان می دهد انتخاب کنید کدام سهام را برای بیشترین سود مالیاتی ممکن بفروشید. یک سرمایه گذار ممکن است بخواهد سودآورترین سهام را بفروشد تا سایر ضررها را جبران کند، یا ممکن است بخواهد کمترین سود را برای به حداقل رساندن مالیات بر عایدی سرمایه بفروشد.

با استفاده از شناسایی اول ورود، اولین خروج

حتی اگر نتوانید سهام خاصی را برای فروش تعیین کنید، همچنان می‌توانید از روش مبتنی بر هزینه واقعی استفاده کنید. شما باید مبنای هزینه خود را برای هر تعداد سهامی که خریداری می کنید پیگیری کنید و فرض کنید اولین سهام فروخته شده اولین سهامی است که خریداری کرده اید.

روش هزینه تک دسته یا متوسط مالیات بر عایدی سرمایه 

با استفاده از این روش می‌توانید مبنای هزینه متوسط ​​خود را با توجه به قیمتی که برای هر سهم پرداخت کرده‌اید، از جمله هرگونه سود سهام سرمایه‌گذاری مجدد و سود سرمایه‌گذاری مجدد محاسبه کنید.

مبنای هزینه متوسط، کل قیمت خرید همه سهام است، تقسیم بر تعداد سهامی که در آن زمان در اختیار داشتید. هنگامی که شما برخی از سهام را می فروشید، فرض بر این است که آنها بر اساس اولین ورود و خروج اول فروخته می شوند. سود سرمایه شما با استفاده از دوره نگهداری قدیمی ترین سهام فروخته شده محاسبه می شود، حتی اگر ترکیبی از سهام بلندمدت و کوتاه مدت را بفروشید.

سودهای سرمایه گذاری مجدد و توزیع سود سرمایه

بسیاری از سرمایه گذاران سود سهام و توزیع سود سرمایه دریافتی از صندوق های مشترک خود را دوباره سرمایه گذاری می کنند. هر سرمایه‌گذاری مجدد هم به‌عنوان توزیع نقدی و هم به‌عنوان خرید وجه اضافی محسوب می‌شود. تقسیم سود و سود سرمایه در درآمد مشمول مالیات لحاظ می شود.

به عنوان مثال، شما 1000 دلار در یک صندوق متقابل بدون تقسیم سود سرمایه گذاری کرده اید. XYZ پس از یک سال، به دلیل افزایش در بازارها، سرمایه گذاری شما در XYZ به 1500 دلار افزایش یافت. از آنجایی که 1000 دلار سرمایه گذاری کرده اید و سود سهام دریافت نکرده اید، مبنای هزینه شما برای XYZ 1000 دلار است. بر این اساس، سود سرمایه شما 500 دلار (1500-1000 دلار) است که بر آن مالیات بر عایدی سرمایه پرداخت خواهید کرد.

حال، سناریویی را در نظر بگیرید که در آن 1000 دلار را در یک صندوق سود سهام ABC سرمایه گذاری کرده اید و در طول سال آن صندوق 500 دلار سود سهام پرداخت کرده و شما آن پول سود سهام را مجدداً برای خرید سهام بیشتر در ABC سرمایه گذاری کرده اید. سرمایه گذاری پایان سال شما همچنان 1500 دلار خواهد بود، اما مبنای هزینه شما برای ABC به 1500 دلار افزایش می یابد زیرا سود سهام برای خرید سهام بیشتر در صندوق استفاده شده است و مانند یک سرمایه گذاری تلقی می شود.

سوالات متداول مالیات بر عایدی سرمایه