قانون مالیات بازیابی اقتصادی 1981 (ERTA) یک قانون مالیاتی فدرال بود که در 13 آگوست 1981 توسط کنگره 97 ایالات متحده به عنوان یک حرکت بزرگ برای تشویق رشد اقتصادی با ارائه کاهش های مالیاتی حیاتی تصویب شد. این قانون همچنین به عنوان “کاهش مالیات Kemp-Roth” شناخته شد. این قانون توسط رئیس جمهور وقت رونالد ریگان امضا شد.

اهداف اصلی قانون مالیات بر بهبود اقتصادی 1981

قانون مالیات بر بازیابی اقتصادی با در نظر گرفتن اصول کار اقتصاد عرضه به قانون تبدیل شد. ایده اصلی پشت آن این بود که کاهش مالیات، به ویژه برای گروه های مالیات بر درآمد بالاتر، منجر به پول بیشتر در دست ثروتمندان و مشاغل می شود. این امر به افزایش پتانسیل برای سرمایه گذاری بیشتر و بیشتر و رشد اقتصادی کمک می کند، زیرا گروه های با درآمد بالاتر می توانند برای سرمایه گذاری سرمایه و رشد اقتصادی هزینه کنند.

مزایای این کاهش مالیات‌ها پس از آن «کاهش می‌یابد»، یعنی به شهروندان گروه متوسط ​​و کم‌درآمد منتقل می‌شود. یک اقتصاد شکوفا فرصت های شغلی را در اقتصاد افزایش می دهد و هزینه های مصرف کننده را افزایش می دهد و در نتیجه قدرت خرید کل اقتصاد را افزایش می دهد.

اهداف اصلی ERTA به شرح زیر بود:

• ارائه کاهش مالیات برای تحریک رشد اقتصادی
• بازیابی هزینه سرمایه سرمایه گذاری های ثابت در کارخانه، تجهیزات و املاک و مستغلات
• ایجاد انگیزه برای افزایش پس انداز در اقتصاد

سیستم بازیابی هزینه تسریع شده (ACRS) چه بود؟

سیستم بازیابی هزینه تسریع شده (ACRS) جزء اصلی قانون مالیات بازیابی اقتصادی در سال 1981 بود. هدف اصلی ACRS تغییر نحوه محاسبه استهلاک، یعنی کسر برای ارائه امتیازات مالیاتی بود. چنین روشی برای ارائه امتیازات مالیاتی برای کاهش بدهی های مالیاتی مشاغل و شرکت ها بسیار مهم بود. این اقدام به نوبه خود باعث افزایش سرمایه گذاری و رشد اقتصادی شد.

تغییرات استهلاک سیستم بازیابی هزینه تسریع شده بعداً توسط قانون مالیات و مسئولیت مالی 1982 (TEFR) لغو شد. TEFR بعداً در سال 1986 به سیستم بازیابی هزینه تسریع شده اصلاح شده (MACRS) اصلاح شد.

کاهش مالیات بر اساس قانون مالیات بازیابی اقتصادی 1981 (ERTA)

کاهش مالیات بر اساس قانون مالیات بر بهبود اقتصادی 1981 (ERTA) به شرح زیر بود:

• سیستم بازیابی هزینه تسریع شده (ACRS) کاهش مالیات استهلاک را تسریع کرد و روش محاسبه استهلاک را برای کاهش مالیات تغییر داد.
• شاخص‌سازی براکت‌های مالیاتی فردی ، با کاهش 23 درصدی در نرخ‌های مالیات فردی
• بالاترین کاهش نرخ مالیات از 70 درصد به 50 درصد طی سه سال بود.
• کمترین کاهش نرخ مالیات از 14 درصد به 11 درصد بوده است.
• معافیت مالیاتی املاک و مستغلات از 175600 دلار به 600000 دلار افزایش یافت تا بازیابی هزینه سرمایه افزایش یابد.
• همه مالیات دهندگان شاغل باید حساب های بازنشستگی فردی (IRA) ایجاد می کردند. هدف از این اقدام افزایش پس انداز در اقتصاد بود.
• 10 درصد از درآمد برای زوج های متاهل دو نفره تا سقف 3000 دلار در نظر گرفته شد.
• مالیات بر سودهای بادآورده کاهش یافت.
• مالیات بر عایدی سرمایه از 28 درصد به 20 درصد کاهش یافت.
• ERTA برای تورم نیز شاخص شد.

پیامدها و اثرات ERTA

ERTA، تا حدی، بر اساس اصول اساسی اقتصاد سمت عرضه کار می کرد. با این حال، برخی از عواقب وخیم برای اقتصاد بود:

• به دلیل کاهش شدید درآمدهای مالیاتی، کسری بودجه فدرال به طور قابل توجهی افزایش یافت.
• هزینه های کلی مصرف کننده علیرغم امتیازات مالیاتی افزایش نیافته است.
• در پایان سال 1982، نرخ بیکاری ایالات متحده به بالاترین حد خود یعنی تقریباً 11 درصد رسید.

در حالی که برخی از اثرات مثبت اولیه ERTA وجود داشت، این عمل در نهایت شکستی برای ریاست جمهوری ریگان بود.