• اگر قیمت فعلی بالاتر از قیمت گذشته باشد، آنگاه شاخص مومنتوم مثبت است.
• اگر قیمت فعلی پایین‌تر از قیمت گذشته باشد، آنگاه شاخص مومنتوم منفی است.
• یک مقدار مومنتوم بالای صفر نشان می‌دهد که قیمت در حال حرکت به سمت بالا است
• یک مقدار مومنتوم زیر صفر نشان می‌دهد که قیمت در حال حرکت به سمت پایین است.

درک مومنتوم Momentum

به طور اساسی، Momentum مشاهده‌ای است که قیمت دارایی‌ها بر اساس جهت روندهای اخیر تمایل به افزایش یا کاهش دارند. اگرچه این مفهوم معمولاً به قیمت‌های اوراق بهادار مانند سهام اشاره دارد، اما می‌تواند در طیف وسیع‌تری از دارایی‌های مالی مانند املاک و مستغلات یا اوراق قرضه شرکت‌ها نیز وجود داشته باشد.

برای محاسبه مومنتوم، بازگشت‌ها بر اساس زمان اندازه‌گیری می‌شوند تا نرخ مومنتوم در یک دوره زمانی خاص تعیین شود. به عنوان مثال، مومنتوم شش ماهه یک سهم معادل با عملکرد آن در شش ماه گذشته است. اوراق بهاداری که بر اساس زمان بازدهی مثبت دارند به عنوان دارای Momentum مثبت توصیف می‌شوند، در حالی که اوراق بهاداری که بازدهی منفی دارند، نشان دهنده Momentum منفی هستند.

غیرعادی بودن Momentum

وجود Momentum نتیجه ناهنجاری‌ها در بازارهای مالی است. فرضیه بازار کارآمد بیان می‌کند که قیمت‌های دارایی تمام اطلاعات موجود را منعکس می‌کنند، و فقط اطلاعات جدید باید بر قیمت‌های دارایی تأثیر بگذارند. عملکرد گذشته نباید نشانگر عملکرد آینده باشد، و این واقعیت که قیمت‌های سهم در حال افزایش هستند نباید دلیلی برای افزایش‌های بیشتر باشد.

بنابراین، با فرض صحت فرضیه بازار کارآمد، مومنتوم نباید وجود داشته باشد. با این حال، برخی از محققان ناهنجاری مومنتوم را به بی‌عقلی سرمایه‌گذاران نسبت می‌دهند. در حالی که فرضیه بازار کارآمد رفتار منطقی را فرض می‌کند، Momentum ممکن است به رفتارهای غیرمنطقی مانند تعصب شناختی یا سایر اثرات رفتاری نسبت داده شود.

معامله مومنتوم Momentum

برای استفاده از Momentum در بازارها، معامله‌گران می‌توانند از جهت روندهای قیمت برای تصمیم‌گیری‌های خرید یا فروش استفاده کنند. معامله‌گران می‌توانند با خرید اوراق بهادار در دوره‌های مومنتوم مثبت یا فروش کوتاه اوراق بهادار در دوره‌های Momentum منفی سود کسب کنند. برخلاف توصیه معمول “پایین خریدن و بالا فروختن”، معامله مومنتوم بر روی سوار شدن بر روندهای صعودی یا نزولی در قیمت یک اوراق بهادار تمرکز دارد.

معامله‌گران Momentum روی احتمال اینکه قیمت یک اوراق بهادار به حرکت خود در یک جهت خاص ادامه دهد تا زمانی که روند به پایان برسد، شرط می‌بندند. با این حال، عملکرد گذشته پیش‌بینی‌کننده عملکرد آینده نیست، بنابراین هنوز خطری در معامله مومنتوم وجود دارد، زیرا پیش‌بینی اینکه آیا روند قیمت به اوج یا کف خود رسیده است دشوار است.

مومنتوم مطلق در مقابل مومنتوم نسبی

هنگام استفاده از استراتژی‌های معاملاتی مومنتوم، دو دسته اصلی وجود دارد که معامله‌گران می‌توانند درگیر شوند:

Momentum مطلق استراتژی‌ای است که قیمت یک امنیت را با عملکرد تاریخی آن مقایسه می‌کند. هنگام استفاده از استراتژی Momentum مطلق، یک معامله‌گر باید هنگامی که مومنتوم مثبت است خرید کند و هنگامی که مومنتوم منفی است بفروشد.

به عنوان مثال، اگر مومنتوم ۱۲ ماهه یک سهم به طور قابل توجهی مثبت باشد، یک معامله‌گر مومنتوم بیشتری سهم خریداری می‌کند. در مقابل، اگر مومنتوم ۱۲ ماهه منفی باشد، یک معامله‌گر سهام را به فروش می‌رساند.

Momentum نسبی بر مقایسه عملکرد اوراق بهادار مختلف و خریداری کردن آن‌هایی که نرخ بالاتری از مومنتوم را نشان می‌دهند تمرکز دارد. فرض کنید در شرکت A سهامی با بازده ۱۲ ماهه ۱۰٪ و در شرکت B سهامی با بازده ۱۲ ماهه ۳۵٪ دارید. با دنبال کردن یک استراتژی مومنتوم نسبی، یک معامله‌گر سهام خود را در شرکت B افزایش می‌دهد و سهام خود در شرکت A را کاهش می‌دهد.