سوآپ تورم کوپن صفر (ZCIS) Zero-Coupon Inflation Swap

سوآپ تورم کوپن صفر (ZCIS) نوعی مشتق است که در آن یک پرداخت با نرخ ثابت در یک مبلغ فرضی با پرداختی با نرخ تورم مبادله می شود. این مبادله جریان‌های نقدی است که به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تا میزان مواجهه خود با تغییرات قدرت خرید پول را کاهش یا افزایش دهند. ZCIS گاهی اوقات به عنوان سوآپ تورم سربه سر شناخته می شود.

درک مبادله تورم کوپن صفر (ZCIS)

سوآپ تورمی  قراردادی است که برای انتقال ریسک تورم از یک طرف به طرف دیگر از طریق مبادله جریان های نقدی ثابت استفاده می شود. در ZCIS، که یک نوع پایه مشتق تورم است، یک جریان درآمدی مرتبط با نرخ تورم با یک جریان درآمدی با نرخ بهره ثابت مبادله می‌شود. اوراق بهادار با کوپن صفر در طول عمر سرمایه گذاری پرداخت سود دوره ای انجام نمی دهد. در عوض، مبلغی یکجا در تاریخ سررسید به دارنده اوراق بهادار پرداخت می شود.

به همین ترتیب، با ZCIS، هر دو جریان درآمد به عنوان یک پرداخت یکجا پرداخت می‌شوند که سوآپ به سررسید می‌رسد و سطح تورم مشخص می‌شود. بازده در سررسید بستگی به نرخ تورم تحقق یافته در یک دوره زمانی معین دارد که توسط یک شاخص تورم اندازه گیری می شود. در واقع، ZCIS یک قرارداد دوجانبه است که برای ایجاد پوشش در برابر تورم استفاده می شود. در حالی که پرداخت معمولاً در پایان دوره مبادله مبادله می شود، خریدار ممکن است قبل از سررسید، سوآپ را در بازار خارج از بورس (OTC) بفروشد.

تحت یک ZCIS، گیرنده تورم یا خریدار، یک نرخ ثابت از پیش تعیین شده را می پردازد و در ازای آن، یک پرداخت مرتبط با تورم را از پرداخت کننده یا فروشنده دریافت می کند. طرف قراردادی که نرخ ثابتی را پرداخت می کند، پای ثابت نامیده می شود، در حالی که طرف دیگر قرارداد مشتقه، قسمت تورمی است. نرخ ثابت، نرخ مبادله سربه سر نامیده می شود.

پرداخت ها از هر دو طرف تفاوت بین تورم مورد انتظار و واقعی را نشان می دهد. اگر تورم واقعی از تورم مورد انتظار فراتر رود، بازده مثبت حاصله برای خریدار به عنوان سود سرمایه در نظر گرفته می شود. با افزایش تورم، خریدار درآمد بیشتری دارد. اگر تورم کاهش یابد، خریدار درآمد کمتری دارد.

محاسبه قیمت سوآپ تورم کوپن صفر (ZCIS)

خریدار تورمی مبلغ ثابتی را می پردازد که به عنوان پای ثابت شناخته می شود. این هست:

پایه ثابت = A * [(1 + r) ^t – ۱]

فروشنده تورم مبلغی را می پردازد که با تغییر در شاخص تورم مشخص می شود که به عنوان پای تورم شناخته می شود. این هست:

Inflation Leg = A * [(I _E ÷ I _S ) – ۱]

• A = مفهوم مرجع مبادله
• r = نرخ ثابت
• t = تعداد سال ها
• I _E = شاخص تورم در تاریخ پایان (سررسید)
• I _S = شاخص تورم در تاریخ شروع

نمونه ای از سوآپ تورم کوپن صفر (ZCIS)

فرض کنید که دو طرف وارد یک ZCIS پنج ساله با مبلغ فرضی ۱۰۰ میلیون دلار، نرخ ثابت ۲٫۴٪ و شاخص تورم توافق شده، مانند شاخص قیمت مصرف کننده (CPI) در ۲٫۰٪ در هنگام مبادله شوند . توافق شده. در سررسید، شاخص تورم ۲٫۵ درصد است.

پایه ثابت = ۱۰۰،۰۰۰،۰۰۰ دلار * [(۱٫۰۲۴) ^۵ – ۱)] = ۱۰۰،۰۰۰،۰۰۰ دلار * [۱٫۱۲۵۸۹۹۹ – ۱]

= ۱۲,۵۸۹,۹۹۰٫۶۸ دلار

پای تورم = ۱۰۰،۰۰۰،۰۰۰ دلار * [(۰٫۰۲۵ ÷ ۰٫۰۲۰) – ۱] = ۱۰۰،۰۰۰،۰۰۰ دلار * [۱٫۲۵ – ۱]

= ۲۵,۰۰۰,۰۰۰ دلار

طرف مقابل ثابت مبلغی معادل ۱۲٫۵۹ میلیون در انقضا دریافت کرد، اما مجبور شد ۲۵٫۰ میلیون پرداخت کند که منجر به ضرر خالص شد. از آنجایی که نرخ تورم مرکب به بالای ۲٫۴ درصد رسید، خریدار تورم سود کرد. در غیر این صورت، فروشنده تورم سود می برد.

ملاحظات خاص

واحد پول سوآپ، شاخص قیمتی را که برای محاسبه نرخ تورم استفاده می شود، تعیین می کند. به عنوان مثال، یک سوآپ به دلار آمریکا بر اساس CPI است، یک نماینده برای تورم که تغییرات قیمت را در سبدی از کالاها و خدمات در ایالات متحده اندازه گیری می کند. در همین حال، یک سوآپ به پوند بریتانیا معمولاً بر اساس شاخص قیمت خرده فروشی بریتانیا (RPI) است.

مانند هر قرارداد بدهی، یک ZCIS در معرض خطر نکول از طرف هر یک از طرفین است، چه به دلیل مشکلات نقدینگی موقت یا مسائل ساختاری مهم تر، مانند ورشکستگی. برای کاهش این خطر، هر دو طرف ممکن است با قرار دادن وثیقه برای مبلغ مقرر موافقت کنند.

سایر ابزارهای مالی که می توانند برای محافظت در برابر ریسک تورم استفاده شوند عبارتند از: سوآپ تورم بازده واقعی، سوآپ تورم شاخص قیمت، اوراق بهادار محافظت شده از تورم خزانه (TIPS)، اوراق بهادار مرتبط با تورم شهرداری و شرکت ها ، گواهی سپرده مرتبط با تورم و تورم اوراق قرضه پس انداز مرتبط.

مزایای سوآپ تورمی

مزیت سوآپ تورم این است که تخمین نسبتاً دقیقی از آنچه که بازار به عنوان نرخ تورم «نقطه خنثی» در نظر می گیرد به تحلیلگر ارائه می دهد. از لحاظ مفهومی، بسیار شبیه به روشی است که یک بازار قیمت هر کالا را تعیین می کند، یعنی توافق بین خریدار و فروشنده (بین تقاضا و عرضه)، برای انجام معاملات با نرخ مشخص. در این حالت، نرخ مشخص شده، نرخ تورم مورد انتظار است.

به بیان ساده، دو طرف سوآپ بر اساس برداشت های مربوطه خود در مورد میزان احتمالی نرخ تورم برای دوره زمانی مورد نظر به توافق می رسند. همانند سوآپ‌های نرخ بهره ، طرفین جریان‌های نقدی را بر اساس مبلغ اصلی فرضی مبادله می‌کنند (این مقدار در واقع رد و بدل نمی‌شود)، اما به جای پوشش ریسک یا سفته‌بازی در مورد  ریسک نرخ بهره ، تمرکز آنها صرفاً بر نرخ تورم است.